Deo Volente ~God Willing to Bless you~ บทนำ

posted on 25 Apr 2011 18:31 by marimo
Deo Volente ~God Willing to Bless you~
บทนำ

 

...คำว่าปีศาจ...

...น่ากลัว...

...ไม่ว่ากี่ยุคกี่สมัย...

...ยังไงก็น่ากลัว...

...ต่อให้มีรูปลักษณ์หล่อเหลา หรือว่า สวยงามขนาดไหน...

...แต่ถึงยังไงจิตใจก็เป็นปีศาจ...

...ที่ไม่อาจห้ามความกระหาย และ สัญชาติญาณดิบของตัวมันเองได้...

 

 

********************************************

 

“กรี๊ดๆๆๆๆไฟนอลๆๆๆ”

                เสียงกรี๊ดกร๊าดดังมาจากเหล่าแฟนคลับของชายหนุ่มผมสีเทาเกือบขาวดังกระหึ่มไปทั่วอาณาบริเวณทันทีที่พี่ชายสุดที่รักของเด็กสาวผมสีพิสุทธิ์เดินเข้าหอประชุมในโรงแรมสุดหรูเพื่อทำการเปิดตัวหนังสือ พารานอล์เมลเลิฟ [Paranormal Love] (เป็นหนังสือแนวแฟนตาซีที่เกี่ยวกับความรักของปีศาจ และ มนุษย์ หรือ ความรักต้องห้าม) เล่มใหม่ของเขาที่ชื่อว่า Dark Night (รัตติกาลสีม่วง) แต่ว่ามันไม่ใช่พารานอล์เมลเลิฟแบบธรรมดา เพราะว่า มันเป็นหนังสือเกี่ยวกับความรักของแวมไฟรหนุ่มสุดหล่อกับพ่อบ้านหนุ่มสุดหล่อเหมือนกัน.... = [] = (พูดง่ายๆ... หนังสือเกย์...)

“ทำไมหนังสือพวกนี้ถึงขายดีอย่างนี้นะ -*-” ถึงเด็กสาวจะพูดแบบนี้แต่ตัวเองชอบก็อ่าน

“รินิล[Rinil]... มัวเม่ออะไรอยู่ เร็วๆสิ” ไฟนอล[Final] ชายผมสีขาวเกือบเทากวักมือเรียกเด็กสาวผมสีพิสุทธิ์ซึ่งอยู่ใสชุดเดรสสีฟ้าเรียบๆยาวคลุมเข่า

“รินิลรออยู่ข้างนอกแล้วกัน” น้องสาวสุดที่รักตอบอย่างไม่ใยดีพลางหันหน้าไปทางหน้าต่างที่ทำจากกระจกบานใหญ่

“ไม่เอาอ่ะ!!!! รินิลเข้ามากับพี่เลย” ไฟนอลพูด พลางเดินฝ่ากลุ่มผู้คนจำนวนหนึ่งมาหารินิลซึ่งท่าทางมัน...ทุลักทุเลสุดๆ

“-*- อยู่ตรงนั้นแหละ... เดี๋ยวเดินไปหาเอง” พูดจบร่างบางก็รีบสาวเท้ายาวๆเข้าไปขวงแขนพี่ชายแล้วแสแสร้งยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติ (ต้องขอบคุณสกิลแหลที่พี่ให้มา = =)

 

 

“ให้ตายสิ... คนเยอะชมัดเลย...” รินิลบ่นอุบพลางกลอกตาไปมาหลังจากที่ต้องฝืนยิ้มมานานกว่าชั่วโมง

“เอาน่า.... กว่าพี่จะเขียนได้ซักเล่มก็ตั้งนาน พอหนังสือมันออกมาก็บูม เป็นเรื่องธรรมดา” พี่ชายผู้เป็นนักเขียนชื่อดังตบไหล่น้องสาวเบาๆเหมือนจะให้กำลังใจ

“-*- ถ้าพี่ไม่เอาแต่อู้ก็ไม่เป็นแบบนี้หรอก”

“ว่าไงนะ?”

“เปล๊า~” รินิลทำเสียงสูงเพื่อกลบเกลื่อนสิ่งที่ตัวเองพูด

“ต่อไปขอเชิญคุณ ไฟนอล ฟาลอน ขึ้นมาทำการเปิดตัวหนังสือเล่มใหม่เลยครับ~” เสียงพิธีกรดังแทรกเสียงคุยจุกจิกของเหล่าสาวกๆ

                หนุ่มร่างสูงผมสีเทาก้าวขึ้นเวทีอย่างสง่างาม สะกดสายตาของคนทั้งหอประชุมไว้ได้อย่างอยู่หมัด

“ไฟนอล ฟาลอน ครับ~”

“กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

                เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่ร่างสูงยิ้มโปรยเสน่ห์ให้กับเหล่าสาวกของเขาซึ่งตอนนี้ทำหน้าเคลิ้มกันเป็นแถว~

“เชื่อเขาเลย...” รินิลกลอกตาไปมาก่อนจะตัดสินใจเดินออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ข้างนอก

               

 

   ร่างบางผมสีพิสุทธิ์เดินทอดน่องตามทางเดินบนชั้นดาดฟ้าของโรงแรมที่ตกแต่งให้เป็นสวนหย่อมเล็กๆ น่ารักสำหรับคู่รัก ประดับประดาไปด้วยดอกไม้หลากหลายชนิด ส่วนใหญ่จะเป็นดอกกุหลาบสีขาว แถมกลางสวนยังมีบ่อน้ำไม่สิ เรียกว่าสระว่ายน้ำเลยก็ได้ ร่างบางเดินเข้าไปดูใกล้ๆ เอามือเขี่ยน้ำเล่น แต่แล้วเธอก็ได้ยินเสียงคนวิ่งผ่านข้างหลังเธอไป แล้วก็....
ปึก

เหวยยยย! O [] O\ เฮ้ย!

หมับ \ ฟ้าว~ ><!!!

ตูม!

                รินิลหลับตาปี๋ นึกว่าตัวเองตกน้ำไปซะแล้ว เธอค่อยๆลืมตา ก่อนจะพบว่าตัวเธออยู่ในสถาพมือทั้ง 2 ชูขึ้นเหนือหัวแถมยังไม่เปียกอีกด้วย แล้วเสียงตูมนั่นมัน... อะไรกัน?

                ชายร่างสูงสวมแว่นใส่สูทผูกเนคไทที่ตกลงไปในบ่อน้ำโผล่ขึ้นมาหายใจแทนคำตอบ(หอบแฮกๆกันเลยทีเดียว) ผมสีน้ำตาลอ่อนของเขาเปียกชุ่ม ดวงตาคมของมองมาที่รินิลก่อนจะเบิกตากว้าง

“อะ... เออ... คะ... คือว่า...” ไม่มีอะไรเกิดขึ้นต่อจากนั้น ทั้งสองต่างมองหน้าของฝ่ายตรงข้าม...

                เมื่อนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของชายหนุ่มกระทบกับแสงจันทร์มันก็เปลี่ยนเป็นสีเหลืองอ่อนๆสะกดสายตาของรินิลเอาไว้

...ผิวเนียนใสดุจหิมะ ริมฝีปากหนาได้รูปแต่น่าสัมผัส จมูกที่โด่งกำลังพอดี ตัดกับ ดวงตาคมดุจนกอินทรีย์... 

... เป็นหนุ่มแว่นหน้าสวยที่ไร้ที่ติจริงๆ 0[]0 ...

“รินะ...... o [] o” ไฟนอลผู้ทะเล้อทะล้าเดินออกมาโดยไม่ได้ดูสถานการณ์ถึงกับต้องชะงักลงเมื่อเห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น แต่แล้วเขาก็ตั้งสติได้...

“รินิล!!!!!!!!” ชายผมเทาตะโกนออกไปสุดเสียง ทำให้รินิลหันขวับแล้วรีบวิ่งไปหาก่อนจะจับมือพี่วิ่งไปกับเธอ

“อะไรกันรินิล!?!?!” ผู้ที่ถูกลาก(?)ถามขึ้นด้วยความสงสัย และ งุนงง

เมื่อทั้ง 2 วิ่งมาถึงลานจอกรถ...

 

“พี่ไฟนอล... รินิล... ทำผิดอีกแล้วอ่ะ....” เด็กสาวเอ่ยด้วยเสียงเอื่อยๆ พลางพิงรถสปอร์ตสีขาวของพี่ชาย ราวกับว่าที่วิ่งมานั้นไม่มีผลต่อพละกำลังของเธอเลย

“อย่าบอกนะว่า…!?!?!?!?” ไฟนอลที่กำลังหายใจหอบทำปากอ้าตาโตทันใด เด็กสาวมองหน้าพี่ชายแล้วยิ้มแห้งๆ

.

.

.

.

รินิลเอ๊ย รินิล ดันตกใจจนเหวี่ยงคนลงน้ำไปซะนี่!!!!!!!